(İd-Ego-Süperego)
Karaköy yokuşunda beynim ayaklarım ve kalbim
Çıkıyoruz yokuşu üç kafadar
Ve soğan kokuyor ağzımız
Söylemesi ayıp
Balık ekmek yemişiz
Hırtlambası çıkmış uskumrunun
Kalbim uçarı heveskâr
Düşmüş bir afilinin peşine
Oysa beynim işi biliyor
Akşamın darında
Yüksek Kaldırım’dan yürüyor
Ayaklarım mı dediniz
O ikisini de seviyor
Önce kim kandırırsa onunla gidiyor