Aklımda bir şiir vardı Sevaçya
Meğer yazmış biri benden önce
Koynunda kırık bir gardenya
Kokacaktı hep beni düşündükçe
Topuklarında eşkin kısraklar rahatça
Yürürdün yardan geçer gibi Sevaçya
Dönerdi her delikanlının başı
Davetkâr gülüşlerinin uçurumunda
Oynaşırdın akşamların turuncu göklerinde
Her daim başka birinin küpeştesinde
Kirlenmiş gibi utanırdın Sevaçya
Susardı bir istavroz göğsünün çatalında
Bir kapı bir avlu çiziyorum şimdi
Kaytaran kuşları balkonlara yavaşça
Bir yorgunluk Gedikpaşadan Kumkapıya
Bomboş bir kaldırım hadi geç Sevaçya!
Beklemeseydim seni her gün o kadar
Azar mıydı birkaç kadehte bu keder
Sen Sevaçya günlerini dolduran hüzün;
Uzanacaksın korkunç bıçağıma ikimiz için!